วันพฤหัสบดีที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558

บทที่3 ความหลากหลายทางวัฒนธรรม

การดำเนินชีวิตของตนเองและผู้อื่นในกระแสวัฒนธรรมที่หลากหลาย

1. พฤติกรรมการดำเนินชีวิตของตนเองและผู้อื่น
     ประเทศไทยเป็นประเทศที่มีวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์ แต่จากการติดต่อค้าขาย และการเข้ามาอาศัยอยู่ของคนต่างชาติ ทำให้เกิดกระแสวัฒนธรรมที่หลากหลาย ดังนี้

     1.1 การทักทาย การทักทายเป็นการพูดคุยกันเพื่อสอบถามความเป็นอยู่อย่างเป็นกันเอง การทักทายของคนไทยจะกล่าวคำว่า สวัสดีครับ/ค่ะ พร้อมทั้งยกมือไหว้ ชาวมุสลิมจะทักทายกัน โดยการจับมือ เรียกว่าสลาม นอกจากนี้ยังมีการทักทายโดยการโบกมือ ซึ่งเป็นวัฒนธรรมที่รับมาจากต่างชาติ


     1.2 การทำความเคารพ การเคารพเป็นการแสดงความให้เกียรติแก่ผู้อื่นอย่างเหมาะสมในโอกาสต่างๆ การแสดงความเคารพ ควรปฏิบัติทั้งทางกาย วาจา และใจ เช่น การกราบพระ การไหว้พ่อแม่ ครูอาจารย์ การโค้งคำนับ เป็นต้น

การไหว้เป็นการแสดงความเคารพ

     1.3 การปฏิบัติตนตามศาสนพิธี ศาสนพิธีเป็นพิธีกรรมทางศาสนาที่ปฏิบัติสืบทอดต่อกันมา ประเทศไทยเป็นประเทศที่ให้เสรีภาพแก่ประชาชนในการนับถือศาสนาเพราะศาสนาทุกศาสนาสอนให้คนทำความดี ศาสนิกชน ของแต่ละศาสนาจึงควรนำหลักคำสอนมาปฏิบัติในชีวิตประจำวัน และปฏิบัติตนในการเข้าร่วมศาสนพิธีอย่างถูกต้อง

พุทธศาสนิกชนไปเข้าร่วมพิธีกรรมในวันสำคัญทางศาสนา

     1.4 การรับประทานอาหาร การเผยแพร่วัฒนธรรมก่อให้เกิดวัฒนธรรมการรับประทานอาหารที่หลากหลาย เช่น การรับประทานอาหารโดยใช้ตะเกียบ ซึ่งเป็นวัฒนธรรมของคนจีน การใช้ช้อนส้อมหรือมีดซึ่งเป็นวัฒนธรรมของชาติตะวันตก เป็นต้น
การใช้ตะเกียบรับประทานอาหาร

     1.5 การใช้ภาษา ภาษาเป็นสิ่งที่ใช้ติดต่อสื่อสารกัน เพื่อให้เกิดความเข้าใจที่ตรงกัน ภาษาที่ใช้ในราชการ คือ ภาษาไทย ที่เป็นภาษากลาง นอกจากนี้ยังมีภาษาถิ่น ที่เป็นภาษาเฉพาะในแต่ละภาค เช่น ภาคตะวันออกเฉียงเหนือใช้ภาษาไทยถิ่นอีสาน ภาคเหนือใช้ภาษาไทยถิ่นเหนือ ภาคใต้ใช้ภาษาไทยถิ่นใต้ เป็นต้น

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น